o beyazı yok edenin ben olduğunu gösterdin.. hep dinledin.. yargılamadın hiçbir zaman.. hiçbir şey söylemedin benim tüm söyleyeceklerim bitene kadar.. kızmadın bana asla.. hep yanımdaydın.. hep arkamda olduğunu bilerek hareket ettim.. umudu öğrettin bana yeniden, o değerlerin, yaşamın asla bitmediğini, orada olduğunu
gösterdin.. elimden hep tuttun, defalarca bırakmaya kalkışmama rağmen.. o yolda yürürken defalarca düşmeme rağmen “hep” kaldırdın beni..

ben yoruldum kendimden, ama sen hiçbir zaman yorulmadın benden.. tüm değerleri hiç bilmiyormuşum gibi yeniden yaşattın bana.. çok daha büyük coşkularla.. o kadar çok şeyi yeniden yaşattın ki bana.. o kadar çok şeyi yeniden öğrettin ki.. kimsenin yapamadığını yaptın, yeniden dirilttin çoktan ölmüş olan ruhumu.. seninle hatırladım yeniden gülümsemeyi, kahkaha krizlerinde kaybolmayı, bunalımın en dibinde bile gülmeyi.. ve yeniden hatırladım hayatın orada “biz”i beklediğini.. yaşanacak, eklenecek çok şeyin olduğunu..

ve şimdi.. şimdi yine yanımdasın.. ve ben yine kendimden yoruldum, ama sen yine yorulmadın benden.. yorulmuyorsun benden.. tıpkı öncekiler gibi.. tıpkı aynı sen gibi.. meleğimsin sen benim.. her şey için teşekkürler.. iyi ki benimlesin.. iyi ki seninleyim..

hayat yaşanması gereken bir yer ve en iyi şekilde yaşamak da benim elimde.. tüm gölgelere rağmen güneşi hissetmesi lazım.. beni yıkmıyor gibi gelirdi olan şeyler.. olumsuz şeyleri görmezden gelirdim.. acımı çok kısa zamanda örterdim yalan mutluluklarda.. ama şimdi bile bile acımı çektim.. yanıp küllerimden yeniden doğmak istedim..

ben kuş gibiyim.. ama kendimi habire kafese tıkmak istedim.. artık kanatlarımdaki renkleri gökyüzüne sürmem lazım.. kafesler benim umutlarımı insanlara taşımama engel.. ama hep bir kafes aradım.. şimdi hiç bir şey aramıyorum.. beklemiyorum da.. dünya yansa meriç’e sarılırım..

aslında kurtuluşum dibimdeymiş.. kendimde.. şimdi başkasının hayatına kurtuluş diye sığınıp onu hayallerime boyamak, kendimi karalamak istemiyorum.. mutluluk, bir ağacın dalındaki kadar yüksekte değil.. bir böğürtlen ağacında.. yerde.. elimizin uzandığı yerde..