Son bir kaç zamandır ruhsal olarak pek iç açıcı değildim. Bir takım planlar yapıp, tam da o planları hayata geçirmeye yeltendiğim dönemde bu çöküşe geçmem de hem benim için, hem de çevremdeki insanlar için pek hayırlı olmadı. Şu son bir kaç gündür de, o kadar da olmasa da iyi hissediyorum kendimi. Önümde kağıtlar, planlar, projeler… Hepsi beni bekler…

Beni bekleyen sadece bunlar da değil. Kocaman bir hayat bekler beni. Önümdeki kağıtların yanında, dışarıda bir hayat var. Yakalamam gereken kareler var hayattan. Anlar var… O anlardan belki de büyülü olanlar var. Kapılmayı hiç istemediğim büyülü anlar…

Tabii bu da değil sadece… Beni bekleyen yeni bir ben de var… Önümdeki kağıtlarımın satır aralarında yaratmaya çalıştığım yeni bir ben… Hemen her şeyi ile yeni bir ben… Daha aktif, daha sosyal, insancıl bir ben… Tabii bu kısım pat diye olabilecek bir şey değil ama, olacak… Olmalı…

Tüm bunları yapabilirsem düzelecek miyim tamamen? Tabii ki hayır… Zaman zaman yine benzer ruh hallerine düşeceğim, herkes gibi… Ama o zaman, böyle bu kadar da çok takmayacağım kafama. Tıpkı eski günlerdeki gibi…