Yoruldum kendimden! Sürekli olarak gerçek yüzümü saklamaktan! Kan ağlıyorken yüreğim, karşımdaki insanlara gülücükler saçmaktan yoruldum! En sinirli halimde bile sakin olmaya çalışmaktan yoruldum! Hıçkıra hıçkıra ağlamak isterken, gözyaşlarımı tutup içime akıtmaktan yoruldum!

Yoruldum kendimden! Ne kadar zor her zaman güçlü kalabilmek! Genç olmak çocukken, olgun olmak gençken! Yoruldum değiştirmekten kimliğimi! Hızla tükettim umutlarımı, yarınlarımı… Duygularımı!

Dönüşü olmayan bir tünele girdim. Hazırlanmış yine sahne. Ben başrolde. Hüzün, acı maske yardımcı rollerde… Her şeye rağmen mutlu olma sanatı, filmin konusu… Hayat, bu filmin adı… Mecbur olduğum için gülüyorum yine. Kaçıncı kez bu rolü oynuyorum bu filmde bilmiyorum. Hep aynı senaryolar! Tecrübesiz mi sandın beni hayat? Bu sahnelerin müdavimiyim ben her gün ve her gece!

Hadi, bırak bu mutlu olma derdini! Alnımıza yapışmış hayat kavgası! Hayat, düş yakamdan! Oynarım oyunumu, kapatırım sahnemi! Sonuma yakışan ölümdür, bilmez misin? En çok ölülerdir alkışlanan!